ساختار پلی کاپرولاکتون به دلیل دارا بودن گروه های قطبی، توانایی بیشتری در پذیرش نرم کننده های نیترات استر دارد و از این نظر بایندر بسیار مطلوبی است. پلی گلیسیدیل نیترات نیز به علت دارا بودن گروه ONO2 پلیمری پرانرژی بوده ولی خواص مکانیکی مطلوبی ندارد. با سنتز کوپلیمر تری بلاک PCL-PGN-PCL می توان از خواص مکانیکی مطلوب پلی کاپرولاکتون و خواص پرانرژی پلی گلیسیدیل نیترات در کنار هم بهره برد. در این پژوهش برای اولین بار کوپلیمر تری بلاک PCL-PGN-PCL سنتز شد. در مسیر سنتز ابتدا گلیسیدیل نیترات با استفاده از اپی کلروهیدرین با راندمان 60% سنتز شد. سپس با استفاده از گلیسیدیل نیترات سنتز شده پلی گلیسیدیل نیترات با راندمان 70% سنتز شد. کوپلیمر تری بلاک پرانرژی جدید با استفاده از پلی گلیسیدیل نیترات (PGN) به عنوان ماکرو آغازگر و روش پلیمری شدن کاتیونی حلقه گشا با استفاده از مونومر کاپرولاکتون در حضور دی بوتیل تین دی لورات به عنوان کاتالیزگر سنتز شد. رفتار حرارتی پلیمر با روش DSC بررسی شد و Tg مربوط به کوپلیمر -45.2oC اندازه گیری شده که نشانگر Tg مناسب برای بایندر است. تشکیل کوپلیمر تری بلاک PCL-PGN-PCL با استفاده از 1HNMR, 13CNMR, IR تایید شد. روش سنتز کوپلیمر تری بلاک PCL-PGN-PCL بهینه سازی شد. دمای 115oC و زمان 19 ساعت و مقدار کاتالیزگر یک درصد نسبت به 1 گرم آغازگر با استفاده از حلال تولوئن و افزایش تدریجی مونومر به عنوان روش سنتز بهینه در نظر گرفته شد. راندمان به دست آمده در این شرایط 81% بود.

فوم سخت پلی یورتان به دلیل دارا بودن ویژگی های مطلوبی مانند هدایت حرارتی کم و فرآیند تولید آسان، امروزه به طور گسترده ای استفاده می شود. در حال حاضر صنعت پلی یورتان به علت دو ماده اولیه عمده یعنی پلی ال ها و ایزوسیانات ها که از مشتقات نفتی می باشند، به طور زیادی به منابع پترو شیمیایی وابسته است. نگرانی کاهش منابع فسیلی و آلودگی موجب علاقه زیادی به توسعه پلی ال ها ی زیستی از منابع تجدید شونده شده است. مواد لیگنو سلولزی با داشتن ترکیباتی غنی از گروه های هیدروکسیل برای تولید پلی ال های زیستی مناسب می باشند. در فرآیند های پالایش زیستی با استفاده از حلال های معینی تا حد زیادی درشت مولکول-های ماده لیگنو سلولزی شکسته شده و به مایعی ویسکوز تبدیل می گردد. مصرف زیاد این حلال ها، افزایش هزینه تولید پلی ال ها را به دنبال داشته است. این امر سبب تحقیق بر روی حلال ها ی تجدید پذیر و ارزان قیمت مانند گلیسرول خام شده است. در این پژوهش از گلیسرول خام به عنوان حلال زیستی برای مایع سازی خاک اره و تولید پلی ال استفاده گردید. اثر عوامل فرآیندی زمان و دمای واکنش بر ویژگی ها ی پلی ال های حاصل بررسی شد. با افزایش دمای مایع سازی، عدد اسیدی و هیدروکسیل کاهش و بازده تولید و ویسکوزیته پلی ال-ها افزایش یافت. با بررسی دما ها و زمان های مختلف، پلی ال حاصل از مایع سازی در دمای 0C 180 به مدت 360 دقیقه، با بازدهی 51 درصد و عدد اسیدی و هیدوکسیل به ترتیب 7/9 و mgKOH/g 325 و ویسکوزیته Pa. s 16 به عنوان پلی ال بهینه تعیین گردید.

مقدمه: یکی از موفق ترین روش های سنتز نانوسیم های نقره روشی موسوم به روش پلی ال است. اخیرا روش پلی ال موفق ترین روش برای تولید نانوسیم های نقره در مقیاس بزرگ و با کیفیت بالا شناخته شده است. در این پژوهش نانوسیم های نقره با استفاده از روش پلی ال سنتز شد مطالعات نشان داده است که پارامتر های سنتز تاثیرزیادی بر مورفولوژی نانوسیم های نقره به روش پلی ال دارد. روش: در اینجا، یک مطالعه پارامتری دقیق به منظور بررسی تاثیر درجه حرارت، نرخ تزریق محلول نیترات نقره و محلول PVP، نرخ همزدن محلول و مقدار کلرید مس تزریق شده بر روی مورفولوژی نهایی نانوسیم های نقره سنتز شده انجام شد. از روش پراش پرتوی ایکس برای تعیین ساختار کریستالی و خلوص فاز نانوسیم های نقره سنتز شده استفاده شد. مورفولوژی نانوسیم های نقره با استفاده از تصاویر میکروسکوپی حاصل از میکروسکوپ الکترونی روبشی اثر میدانی بررسی شد. مقاومت الکتریکی صفحه ای و شفافیت نور مریی نانوسیم های نقره سنتز شده به ترتیب با استفاده از آزمون پروپ چهار نقطه ای و UV-Vis اسپکتروفتومتری اندازه گیری شد. یافته ها: با توجه به نتایج بدست آمده درجه حرارت 158 درجه سانتی گراد، نرخ تزریق 55/0 سی سی بر دقیقه، نرخ همزدن 300 دور در دقیقه و 08/0 سی سی مقدار محلول کلرید مس تزریق شده به عنوان شرایط بهینه سنتز نانوسیم های نقره انتخاب شد. با این شرایط، نانوسیم های یکنواخت با قطر 100 نانومتر، با ضریب رعنایی (نسبت طول به قطر نانوسیم) بالا و بدون نانوذرات بدست آمد. پوشش بهینه نانوسیم های نقره روی لام شفافیت حدود 60 درصد و مقاومت الکتریکی صفحه ای 28 اهم از خود نشان داد. نتیجه گیری: در این مقاله نانوسیم های نقره به روش پلی ال سنتز شد. با توجه به بررسی های انجام شده نشان داده شد که درجه حرارت، نرخ تزریق محلول، نرخ همزدن محلول و مقدار محلول CuCl2 تزریق شده همگی پارامترهای مهم و تاثیرگذار در سنتز نانوسیم های نقره به روش پلی ال می باشند.

نانوسیم های نقره ای به عنوان ساختارهای تک بعدی، با توجه به نسبت ابعادی بالا، هدایت الکتریکی و حرارتی بالا، شفافیت نوری و پایداری مکانیکی بالا بسیار مورد توجه قرار گرفته اند. سنتز نانوسیم های نقره با استفاده از یک فرایند سنتزی، تحت تاثیر بسیاری از پارامترها قرار دارد. تغییر پارامترهای فرایند سنتز تاثیر قابل توجهی روی مورفولوژی و اندازه نانوسیم های نقره می گذارد. در این مطالعه، اثر تغییر همزمان چهار پارامتر سنتزی شامل دمای واکنش، وزن مولکولی تثبیت کننده پلی وینیل پیرولیدون، مقدار سدیم کلرید و همچنین، نرخ اختلاط محلول توسط فرایند پلی ال بررسی می شود. نتایج میکروسکوپی الکترونی روبشی گسیل میدانی (FE-SEM) و میکروسکوپی الکترونی عبوری (TEM) تایید کرد که نانوسیم های نقره سنتز شده زیر 100 نانومتر هستند. طبق نتایج حاصل از طیف سنجی توزیع انرژی پرتوی ایکس (EDS)، آزمون پراش پرتوی ایکس (XRD)، همچنین، طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FT-IR)، نانوسیم های نقره تشکیل شده عاری از هر گونه ناخالصی بودند. همچنین، مشخص شد که دما، وزن مولکولی پلی وینیل پیرولیدون، غلظت نمک و نرخ اختلاط محلول، تغییر قابل توجهی در مورفولوژی نانوسیم های نقره ایجاد می کنند. از همه مهم تر، تنظیم دقیق پارامترهای واکنش منجر به تشکیل نانوسیم هایی با اندازه یکنواخت تر، بازدهی و همچنین نسبت ابعادی بالاتر شد.

اخیراً، علاقه به کاوش لیگنین به عنوان دومین پلیمر زیستی فراوان، در کاربردهای پیشرفته به سرعت افزایش یافته است. به ویژه، مواد میکرو و نانو لیگنین که کاربردهای با ارزش افزوده بالایی دارند. در این مقاله، مسیر سنتز لیگنین به مواد میکرو ونانو لیگنین بررسی شد. سپس با انجام آزمونهای متفاوت اشکال مختلف، ریزساختارهای نانو لیگنین با لیگنین معمولی مقایسه شد. در ابتدا نتایج آزمون GPC از لیگنین و لیگنین آسیاب شده نشان داد، متوسط وزن ملکولی برای لیگنین اولیه برابر با 16/16814 دالتون و متوسط وزن ملکولی برای لیگنین اصلاح و آسیاب شده برابر با 265 دالتون میباشد.نتایج آزمون DLS نیز نشان داد، اندازه متوسط ذرات لیگنین آسیاب شده در حالت محلول در اتیلن گلیکول حدود 520/0 میکرومتر می باشد. سپس پوششهایی بر پایه لیگنین آسیاب شده سنتز و بر روی بسترهای فولادی اعمال شد. در نهایت، تصاویر FE-SEM و زبری سنجی از سطح پوششهای پلیاورتانی بر پایه لیگنین آسیاب شده تهیه گردید که نتایج به وضوح حاکی از شکلگیری ذرات نانو لیگنین طی فرآیند آسیاب فراصوت و ماهوارهای بوده است.

هدف از این تحقیق، ساخت داربست مهندسی بافت استخوان از طریق برقراری اتصال عرضی رادیکالی بین زنجیرههای پلی اتیلن گالیکول در حضور پلی کاپروالکتون و ذرات هیدروکسی آپاتیت و خروج ذرات کلرید سدیم به عنوان تخلخل زا است. نمونههای ساخته شده با استفاده از روشهای میکروسکوپ الکترونی روبشی )SEM، )طیف نگاری مادون قرمز )FTIR )و پراش پرتو ایکس )XRD )مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین درصد تخلخل و اندازه آنها، در صد تورم، درصد کسر ژل و خصوصیات مکانیکی ارزیابی گردید. درآزمون FTIR مشخص شد که اتصاالت عرضی در بین زنجیرههای پلی اتیلن گالیکول برقرار شده است. داربستهای تهیه شده ساختاری متخلخل با اندازه تخلخل بین 100 تا 130 میکرومتر و درصد تخلخل در حدود 70 را نشان دادند. نتایج نشان داد که با افزایش نسبت پلی اتیلن گالیکول )PEG )به پلی کاپروالکتون )PCL )درساختار، در صد تورم به میزان 11 درصد افزایش یافت و مدول فشاری نیز کاهش یافت. با افزودن ذرات هیدروکسی آپاتیت (HA (به این شبکه پلیمری در صد تورم به میزان 4 درصد کاهش یافت و مدول فشاری از 96/0 به 122/1 مگاپاسکال افزایش یافت. همچنین مشاهده شد که همه شبکههای هیدروژلی دارای درصد کسر ژل مشابه به طور میانگین 94 درصد هستند. نتایج نشان داد، داربست شبکهای پلی کاپروالکتون دی ال/پلی اتیلن گالیکول دی آکریالت/هیدروکسی آپاتیت پتانسیل استفاده در مهندسی بافت را دارند.

فرضیه: مواد و سازه ­ های جاذب انرژی در حفاظت از جان انسان­ ها کاربردهای زیادی دارند، از این رو، علاقه ­ مندی به کشف مواد جدید کاربردی در این زمینه افزایش یافته است. اسفنج های پلی یورتان در انواع جاذب های انرژی استفاده می شوند. در این مطالعه، خواص مکانیکی اسفنج پلی یورتان بر پایه متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات (MDI) تقویت شده با زنجیرافزای پنتان دی ال بررسی شده است. روش ها: اسفنج ها با روش اختلاط مستقیم واکنش دهنده ها تهیه شده و برای بررسی خواص فشاری و کششی، نمونه های استاندارد تهیه شدند. نمونه ها با افزودن دو مقدار 5 و %10 پنتان دی ال به ترکیب ثابت پلی یورتان ساخته شدند. سپس، آزمون های فشار و کشش شبه ایستا انجام و نتایج گزارش شده است. ریزساختار اسفنج با میکروسکوپ الکترونی پویشی (SEM) بررسی شد. یافته ها: مقایسه نتایج نشان داد، با وجود تقویت استحکام فشاری اسفنج های پلی یورتان با افزودن برخی از سایر زنجیرافزاها، خواص فشاری اسفنج های پلی یورتان بررسی شده در پژوهش پیش رو، شامل استحکام و انرژی جذب شده با افزدونی پنتان دی ال تغییر محسوسی نکرد. اما مدول کشسانی و مدول ناحیه نیرو ثابت (ناحیه مسطح) آن به شدت افزایش یافت. انرژی ویژه جذب شده اسفنج نیز با افزودن 5 و %10پنتان دی ال به ترتیب 11. 7 و %12. 6افزایش یافت. نتایج آزمون های کشش نیز حساسیت شدیدی نسبت به افزودن پنتان دی ال نشان داد. به طوری که با افزودن %10 پنتان دی ال، استحکام، کرنش شکست و چقرمگی اسفنج به ترتیب 37. 9، 57. 1 و %137. 5 زیاد شد. مدول کشسانی کششی نمونه ها نیز با افزودن %10 پنتان دی ال، %6. 9 افزایش یافت. همچنین نتایج نشان داد، ماده با افزودن 5، 1-پنتان دی ال سلول های کوچک تر و ساختار یکنواخت تری نشان داد.

خواص پلی یورتانها به ریز ساختار، عاملیت و وزن مولکولی پلی ال مورد استفاده بستگی دارد. بنابر این، در این پژوهش ریز ساختار پلی بوتادی ان - ال به کمک دو روش طیف نمایی FTIR و HNMR معین شد. در روش FTIR پس از تعیین I (جذب مولی در هر طول موج) مربوط به یک پلی ال مشخص ریز ساختار (درصد ترانس ، وینیل و سیس) پیش پلیمر به کمک میزان جذب در966cm-1و 912cm-1و 725cm-1که به ترتیب مربوط به پیکربندی ترانس، 1 و 2 - وینیل و سیس است، معین شد. در طیفهای NMR پلی ال، ریز ساختار پلی ال با استفاده از سطوح زیر پیک پروتونهای مختلف (آکیلی، اولفینی و متیلین) و همچنین پیکهای مربوط به گروههای هیدروکسیل زنجیر اصلی پلی ال که در ppm 3.5-2.3 ظاهر می شوند، معین شد. در این پژوهش مشخص شد که طیف نمای NMR روش آسانتر و دقیق تری نسبت به روش FTIR است. همچنین معادله ای برای تبدیل نتایج حاصل از دو روش بدست آمد.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.